"중급반/Meza kurso"

 Login  Join

:: '에스페란토 입문' 문장(1,445개)최종분석-2
LEE Jungkee  (Homepage) 2013-02-04 05:50:18, Hit : 238, Rec. : 30

p268_li devis pruntepreni sian vojaĝkoston de riĉa bienulo.
p268_La vortoj, kiujn ŝi tiel fide diris, nun falas sur mian koron kaj pikas ĝin kiel akraj sagoj.
p268_Mi donas ankaŭ en Esperanto bonvenan saluton al la junaj pilgrimantoj el la tuta mondo en ĉi tiu tago de universala frateco, kiu vidas nin unuigitajn kiel filojn de unu sama Patro en la nomo de Kristo, vero de la homo. (Johano Paŭlo la dua)
p268_Klarigu vian malsaĝan konduton.
p268_Malgraŭ tio, Zamenhof iom post iom, pro sia kompetenteco kaj boneco, akiris tre bonan famon. Tiam unu patro petegis lin pri vizito al laca filino en mortdanĝero pro veneniĝo.
p268_Li trovis la knabinon jam mortanta kaj dum plenaj tri horoj Zamenhof ŝvitegis super la knabina korpeto kaj sukcesis redoni al ŝi la sanon.
p268_Mia kapo frapiĝis kontraŭ io malmola kaj mi tuj perdis la konscion.
p268_Dum la forpasintaj jaroj, la familio translokiĝis de urbo al urbo, pro komercaj kialoj.
p269_Li kisis ŝin kun frata amo kaj poste malaperis en la nigran nokton.
p269_Ni enamiĝis unu la alian.
p269_Inter li kaj mi estas ia spirita interligo.
p269_Mi estas certa, ke post mallonga tempo vi amos ŝin eĉ pli multe ol vi amos min.
p269_La mortnaskiĝo de la infaneto estis dolorega ŝoko por mi.
p269_La pioniroj de novaj ideoj renkontas nenion krom mokoj kaj atakoj, la unue renkontita, tre malmulte lerninta bubo rigardas ilin de alte kaj diras al ili, ke ili okupas sin je malsaĝaĵoj (Zamenhof)
p270_Mi komprenas, ke la akirado de lingvoscipovo en iu ajn lingvo plaĉas al ili potencigas ilin,
p270_donas al ili senson de mastrumado.
p270_Fakte ni jam scias ke sukcese lerni ion ajn liveras en niaj
p270_cerboj hormonon plezurigan, iomete same kiel la hormono liverita kiam ni amoras.
p270_Mi esperas, ke vi pardonos min pri mia malinda konduto.
p270_Ju pli vigla kaj bonhumora mi fariĝis, des pli laca kaj malgaja estas sinjoro Vincent.
p270_Vi devas subiĝi al mia decido.
p270_Mi decidis skribi al Suzano, ke mi disigos min de Vincent.
p270_Kiam ajn mi estis en la ĉambro, liaj okuloj sekvis min ĉien.
p270_Ĉiu arbo estas konata per sia propra frukto.
p270_Unu ekrigardo al lia vizaĝo, malforte lumigata de la flagranta olea lampo, montris, ke li estas mortinta.
p270_Freŝa trablovo venis de la pordo, kie vidiĝis malforta lumo de la vestiblo.
p270_Ŝi ridetis al mi tiel amplene, ke mi preskaŭ forturnis min ekplore.
p270_La mortantoj ne rajtas enkatenigi la vivantojn.
p270_Mi fianĉiĝis al ŝi kaj edziĝis al ŝi.
p271_Zamenhof opiniis, ke la malsameco de la lingvoj estas la ĉefa kaŭzo de la malamikeco inter la popoloj.
p271_Kial tiu malbonaŭgura viro venis en mian vivon?
p271_Zamenhof konsideris sin kiel pioniro, kiel profeto de tiu ideo. Li antaŭvidis multajn obstaklojn, sed li kredis al sia praveco kaj al fina triumfo de sia ideo.
p271_Nia amikeco estis por mi fonto de sincera plezuro.
p271_Ŝi trovis vojon por repaciĝo kun vi.
p271_Dum la tuta tempo liaj okuloj neniam lasis la miajn.
p271_Subite la vortoj falis sur miajn orelojn, kiel ŝtono falas en trankvilan lageton.
p271_Ju pli mi pensis pri tio, des pli mia koro moliĝis al li.
p272_Se mi ricevus eŭron kontraŭ ĉiu kondamno, mi baldaŭ fariĝus riĉulo.
p272_Se oni povas demandi sin kial homoj investas centojn da horoj por lerni Esperanton, oni ja kun eĉ pli granda rajto povas demandi kial Zamenhof investis sian tutan vivon en tiu afero.
p272_Li eĉ elposteniĝis, rezignante sian rajton, por ke la prokuratorejo libere enketu.
p272_Ili ne atendas la rezultojn de la esploroj por ekscii, kiu anĝelas kaj kiu diablas.
p272_Krimulo kondamnita al dek jara enkarcerigo ĝenerale estas elprizonigata post ses jaroj.
p272_Kio ne estas agrabla al vi, ja, tion ne faru al homo alia. Jen la tuta religio, la cetero estas nur komentario (Talmudo)
p272_Kiam Zamenhof eksciis, ke Javal estas mortanta, li, post hezitado, adresis al li leteron pere de la fama esperanta pioniro, Generalo Sébert.
p272_Elmontrante sian delikatecon, Zamenhof skribis la leteron uzante la literon h anstataŭ la supersignoj.
p272_La koloroj ŝanĝiĝas laŭsezone.
p272_La spirhaltiga natura vidaĵo igas la preĝejon taŭga por ĉies meditado kaj memorigas pri tio, ke niaj praavoj adoris la naturon.
p273_Li verŝajne observis la enplektitajn branĉojn de la arboj, kiuj similis al homaj brakoj, tenante forte unu la alian por kontraŭstari al la ventoj kaj ŝtormoj.
p273_Ofte mi reflaros ĉi tiun horon en la rememoro.
p273_La proverbo diras, ke larmo virina baldaŭ sekiĝas, do, lasu ĉion en miaj manoj.
p273_Rezulto estis, ke tiujn problemojn sociajn, tre gravajn, Ludoviko klopodis solvi memstare. Li ricevis ideon, ke la kaŭzo ĉefa de intergenta malamikemo
p273_estas diferenco de la lingvoj. Jam tre juna li venis al tiu ideo; kaj en la jaroj maturaj tiu ideo akiris ĉe li ĉiam pli gravan rolon.
p273_Kiu donacon prenas, tiu sin katenas, do, estu preta!
p273_Ni devas esti justaj, ni devas taksi ĉiun homon ne laŭ lia venko aŭ malvenko, sed laŭ liaj laboroj. (Zamenhof)
p273_La parolado de Zamenhof donis al mi la impreson de forta memcenzurado. Li certe suferis, ne povante esprimi siajn plej profundajn sentojn.
p273_Esperantisto estas tiu persono, kiu konsideras sin mem Esperantisto.
p273_Iuj donacas per la dekstra mano, kaj tuj informas al la maldekstra mano.
p273_Asekura kompanio havas sian mielan langon kaj klarigas kiom facile ricevas monon de la kompanio laŭ regularoj, kiujn ili montras.
p274_La patrino estis molanima, profunda kredantino male al la patro-ateisto. Ludoviko heredis de sia patro kapablon por studoj diversaj kaj speciale
p274_por lingvo-studoj, obstinon kaj persiston. De patrino li heredis - modestecon, trankvilon kaj sopiron al io, kio levus lin super la vivo
p275_Estas facile imagi la mienon, kiun faros la verdaj ortodoksoj, la eternaj entuziasmuloj de la verda popolo, kiam ili komencos legi la Verdan Biblion.
p275_Subtenu do la verdan literaturon, ĉar ĝi estas la fundamento de via ekzistado, kaj memoru, kion mi ordonas al vi hodiaŭ.
p275_Aĉetu la verdajn librojn, eĉ se vi ne volas legi ilin! Faru donacon al viaj amikoj, bruligu la librojn, se vi ne volas legi. Sed aĉetu ilin!
p275_En multaj lingvoj la vorto 'Volapuko' akiris la kromsignifon 'aro da nekompreneblaj vortoj. Ankaŭ la esperantistoj, renkontante iom tute nekompreneblan, diras
p275_Tio estas por mi volapukaĵo.
p275_La akuzativo ebligas liberan ordon de la frazo, kio faras Esperanton tre fleksebla lingvo.
p275_Neologismoj ili estos de ĉiuj uzataj, ili fariĝas nature parto de la lingvo.
p275_Kaj iru al vojo, kiun mi montris al vi, kaj ne deflankiĝu dekstren, nek maldekstren.
p275_Kaj la tuta mondo verdiĝos kiel la branĉoj en printempo kaj brila hela majo daŭros eterne.
p276_Popolo popolon ne atakos kruele, frato fraton ne atakos ŝakale, kaj la popoloj faros en konsento unu grandan rondon familian. (Zamenhof)
p276_Esperantigita estu via edzo. edzino
p276_Esperantisto devas resti kontraŭvole ĝentila homo, eĉ kiam li sentas la deziregon faciligi sian koron per kelkaj klaraj kernecaj insultoj kaj blasfemaĵoj.
p276_La suno sendis freŝan varmon sur la teron, ĝiaj ridoj disrampis en ĉiujn vejnojn de la homa korpo.
p276_Homoj, kiel kutime, lasis sin trompi de la unuaj varmaj sunsalutoj kaj tiu efemera printempa refreŝigo ornamas ĉies vizaĝon per rideto kaj kontento.
p276_Ŝvitgutoj aperis sur lia frunto kaj la misteraj fajreroj plue brilis en liaj okuloj.
p276_Subite okazis io tre terura, kio frostigis la sangon en miaj vejnoj.
p276_Mi sulkigis mian frunton kvazaŭ mi meditus pri io ege grava.
p276_Antaŭ mi staris mia amiko, kiu estas ĝisoste malseka de la pluvo.
p276_Iam li estis vokita por kuraci knabinon malsanan je malario. Sed oni vokis lin tre malfrue, kaj la juna pacientino mortis.
p276_Li devis rigardi la agonion de la knabineto kaj la postan preskaŭan freneziĝon de ŝia patrino. ŝiaj dolorkriegoj lin akompanis dum multaj semajnoj.
p277_Profunda saĝo ŝprucas el la proverbo.
p277_Oni klopodos, ke ĉiu verdstelulino trovu tie sian destinon kaj destiniton. Mi proponas eĉ starigi tie specialan dumkongresan svatoficejon.
p278_Ĉiu esperantisto antaŭ la edziĝo prezentas al sia fianĉino unu kondiĉon: ŝi devas ellerni Esperanton, sen tio li ne edziĝos.
p278_Neniun lingvon mi tiel flame ekamis kiel Esperanton. Ĝi estas belega lingvo, genia kreaĵo! Kaj tiel simpla, tiel facila!
p278_Peko kaj eraro estas ecoj de l' homaro.
p278_Nur tiu ne eraras, kiu neniam ion faras.
p278_Ĉiu komprenas la gravecon, kiun havas la proverboj en ĉiu lingvo.
p278_En formo de mallongaj, facile memoreblaj frazoj, la proverboj enhavas grandan trezoron de popola saĝeco, kaj per mallonga proverbo oni
p278_ofte pli bone kaj pli konvinke esprimas ian ideon, ol per perfekta konado de la lingvo.
p278_Respektu vian patron kaj vian patrinon, kiel ordonis al vi la Eternulo, via Dio; por ke longe daŭru via vivo, kaj por ke estu al vi bone sur la tero, kiun la Eternulo, via Dio, donas al vi
p279_Turisto vizitis ekspozicion de pentraĵoj kaj parolis al sia amiko:
p279_Tiu ĉi pentraĵo estas vere realisma. Ĝi vekas mian apetiton.
p279_La konulo demandis:
p279_Kiel eblas, ke sunsubiro vekas vian apetiton?
p279_La turisto respondis:
p279_Ĉu tio estas sunsubiro? Mi pensis, ke tio estas fritita ovo!
p279_Ŝi tenis ĝin en la manoj kaj ĝojaj larmoj perlis sur la vangoj.
p279_Panjo, ĉu estas vere, ke la anĝeloj havas flugilojn?
p279_Jes.
p279_Ili do povas flugi.
p279_Certe.
p279_Ĉu ankaŭ nia servistino povas flugi?
p279_Kial tia demando?
p279_Hieraŭ paĉjo kisis ŝin kaj nomis ŝin anĝelo mia.
p279_Ŝi forflugos morgaŭ matene.
p279_Ĉu vi diros al mi, kiu estas la vojo al la malliberejo?
p279_Volonte. Ĉu vi vidas jen unu sinjoron! Nu forprenu de li la poŝhorloĝon kaj oni kondukos vin en la malliberejon.
p279_Se neniam pluvos, neniam ĉielarko aperos.
p279_Ni homoj por ĉiam konservas el nia pasinteco periodojn kaj lokojn, kies fortaj impresoj influas nian vivon, estas por ni ĉiam neklarigebla fakto.
p279_Bonvolu scii, ke mi tamen volas esti via fidela samideano kaj neniam perdos mian preskaŭ sesdek jaran esperantistecon ĝis mi iam ellasos mian lastan spiron.
p280_Tranĉilo pli akriĝas, nur frotiĝante kun alia tranĉilo.
p280_Ni ne devas honti, sed tiuj, kiuj volas doni al la mondo nur unu lingvon kaj nur unu kulturon, devas honti.
p280_La bovo forgesis, ke ĝi bovido estis.
p280_Mi forgesis lian voĉon eĉ tiom amitan de mi
p280_Mi ĉion forgesis post tiu tago, mi ĉion forgesis kun miaj amataj amikoj, sed liaj vortoj sonas, sonas en la koro ĉiam, eĉ nun, dolore kiel la funebra sonorilego,
p280_kiel la martelo eniganta najlojn en la ĉerkan kovrilon.
p280_La plej grava ideo de Zamenhof estis la unuiĝo de la tuta homaro. Esperanto estis nur la lingva flanko de tiu ideo. La alia flanko estis filozofia kaj religia.
p280_Celo de Universala Esperanto-Asocio (UEA)
p280_a) Disvastigi la uzadon de la internacia lingvo Esperanto
p280_b) Agadi por la solvo de lingva problemo en internaciaj rilatoj kaj faciligi la internacian komunikadon.
p280_c) Plifaciligi la ĉiuspecajn spiritajn kaj materialajn rilatojn inter la homoj, malgraŭ diferencoj de nacieco, raso, sekso, religio, politiko aŭ lingvo.
p280_ĉ) Kreskigi inter siaj membroj fortikan senton de solidareco, kaj disvolvi ĉe ili la komprenon kaj estimon por aliaj popoloj.


  : Rec.   : List

Copyright 1999-2019 Zeroboard / skin by Webdimall

Warning: Unknown(): Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively. in Unknown on line 0